اثربخشی موسیقی‌درمانگری فعال بر کاهش مشکلات اجتماعی کودکان مبتلا به لوسمی

مرضیه حاجی‌زادگان, حسن عشایری, احمد علیپور, فرهاد شقاقي, مریم تشویقی

چکیده


بدخیمی‌های دوران کودکی می‌تواند زندگی روانشناختی کودکان را تحت تأثیر قرار دهد و موجب بروز مشکلاتی در زمینه رفتارهای اجتماعی در آنها شود به‌گونه‌ای که این کودکان را به سمت انزوای اجتماعی سوق دهد مطالعات گوناگون اثربخشی موسیقی بر توانایی‌های اجتماعی کودکان را مورد تأیید قرارداده اند اما آنچه هدف پژوهش حاضر است سنجش اثر موسیقی ایرانی بر کاهش مشکلات اجتماعی کودکان مبتلا به بدخیمی به‌صورت اجرای فعال است. این پژوهش در قالب طرح شبه‌آزمایشی و از نوع سری‌های زمانی است. که برای اجرای آن 5 کودک 6-11 ساله از بین 40 کودک که شرایط اولیه شرکت در طرح را داشتند، بر اساس دارا بودن مشکلات اجتماعی، انتخاب شدند و در 8 جلسه موسیقی درمانگری فعال (برگرفته از دووراک، 2011) شرکت کردند والدین آنها علاوه بر فرم پیش‌آزمون، دو مرتبه دیگر، فهرست نشانگان رفتاری کودکان آشنباخ (مینایی، 1390) را تکمیل کردند. تحلیل داده‌ها با روش اندازه‌گیری مکرر (سطح معناداری 005/0) نشان داد که موسیقی درمانگری فعال با استفاده از تم‌های ایرانی موجب کاهش مشکلات اجتماعی می‌شود.

واژه-کلیدها: بدخیمی دوران کودکی، مشکلات اجتماعی، موسیقی درمانگری فعال، موسیقی ایرانی، اندازه‌گیری مکرر.


XML

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


تمام حقوق محفوظ است