بررسی نقش میانجی‌گرانة خودمهارگری و تفکر سازنده در رابطة بین تنیدگی ادراک‌شده با رضایت از زندگی

ابوالفضل زارعی, نیما قربانی, محمدعلی بشارت, حمیدرضا غریبی

چکیده


تفکر سازنده به‌عنوان توانایی حل مشکلات در زندگی روزمره با پایین‌ترین میزان تنیدگی، تعریف‌شده است. پژوهش­ها همچنین بر رابطه خود‌مهارگری با توانایی مقاومت در برابر تکانه‌های پرخاشگرانه، رفتارهای سلامت، رضایت از زندگی بالا و تنیدگی پایین تأکید کرده‌اند. علاوه براین، یکی از مهمترین فاکتورهای رضایت از زندگی، پایین بودن تنیدگی ادراک شده است. مسأله پژوهش حاضر این است که آیا خودمهارگری و تفکر سازنده در رابطه بین تنيدگي ادراک­شده و رضایت از زندگی نقش میانجی‌گرانه دارند یا نه؟ لذا هدف از این پژوهش بررسی نقش میانجی‌گرانة خودمهارگری و تفکر سازنده در رابطه تنیدگی ادراک‌شده با رضایت­ از زندگی در میان کارکنان پتروشیمی شازند بود. در این پژوهش از طرح تحقیق همبستگی استفاده شد، و برای تحلیل داده­ها از ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون سلسه­مراتبی مورد استفاده قرار گرفت.

جامعه آماری شامل همه 4000 نفر کارکنان پتروشیمی شازند بود، که 250 نفر از آنها پرسشنامه‌های خودمهارگری (SCS) (تانگنی، بایمیستر و بوون، 2004) ، تفکر سازنده (CTI) (اپشتین و می‌یر، 1989)، تنیدگی ادراک‌شده (PSS) (کوهن، کامارک و مِرملستین، 1983)، و رضایت از زندگی (SWLS) (دینر، اِمونس، لارسن و گریفین، 1985) را پر کردند. یافته­ها حاکی از معنادار بودنِ نقش میانجی‌گرانة خودمهارگری و سبک­های سازش‌یافته تفکر در رابطة بین تنیدگی ادراک­شده و رضایت از زندگی است (01/0>p). تحلیل رگرسیون سلسه‌مراتبی نشان داد تفکر سازنده واریانس افزایشی بیشتری نسبت به خودمهارگری داشت (01/0>p). از این یافته­ها چنین استنباط می­شود که کار در محیط تنش‌آور صنعتی، در صورتی به رضایت­ از زندگی بالا منجر می­شود که فرد توان خودمهارگری بالایی داشته باشد، و از سبک­های سازش‌یافته­ای برای تفکر بهره جوید.

واژه‏-کلیدها: خودمهارگری، تفکر سازنده، تنیدگی ادراک­شده، رضایت از زندگی، نقش میانجی‌گرانه.


XML

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


تمام حقوق محفوظ است